Aradhana Mahotsawam 2026 -

czym jest prawdziwa aradhana?

(Zapis przesłania wideo wygłoszonego 24 kwietnia 2026 roku
i opublikowanego na oficjalnej stronie internetowej
Międzynarodowej Organizacji Sathya Sai)

Link do filmu wideo:
www.youtube.com/watch?v=kW2_vW9tIS8

Z miłością, szacunkiem i wdzięcznością składam pokorne pokłony u boskich lotosowych stóp naszego najdroższego, pełnego miłości i wszechobecnego Pana, Bhagawana Śri Sathya Sai Baby. Drodzy Bracia i Siostry, pełne miłości Sai Ram dla Was wszystkich.

Każdego roku 24 kwietnia obchodzimy Dzień Aradhana, aby wyrazić wdzięczność i miłość dla naszego Pana, Bhagawana Śri Sathya Sai Baby za miłość, łaskę i błogosławieństwa, jakimi nas obdarzał.

Nirguna nirakara brahman - Bóg bez imienia, formy, atrybutów, czasu, przestrzeni i przyczynowości - w swojej nieskończonej miłości i współczuciu zstąpił na ziemię jako inkarnacja paripurna awatara, Bhagwana Śri Sathya Sai Baby, 23 listopada 1926 roku. Obdarzał miłością, łaską i błogosławieństwami miliony ludzi na całym świecie.

W dniu 24 kwietnia 2011 roku saguna sakara brahman, słodki Pan, znowu postanowił przejść do bezforemnej rzeczywistości (nirguna nirakara brahmana) jako wszechobecnej formy. Tak więc Swami jest z nami jako nasz Odwieczny Przyjaciel. Mówimy: on był z nami, on jest z nami i on zawsze będzie z nami.

Można to pięknie porównać do oceanu - oceanu sat-czit-anandy, oceanu wiedzy, istnienia i błogości - gdzie pojawią się góry lodowe dzięki modlitwom wielbicieli. To, co przyjmuje postać góry lodowej, można porównać do awatara; później góra lodowa topnieje i wraca do sat-czit-anandy. Zatem nadal cieszymy się sat-czit-anandą jako naszym Odwiecznym Przyjacielem.

Jak możemy wyrazić wdzięczność Panu? Przez aradhanę! Co znaczy aradhana? Aradhana oznacza pełne miłości oddanie i wielbienie Pana. Jak praktykować pełne miłości oddawanie czci? Swami podał piękny przykład największej wielbicielki Pana Kriszny, Radhy. Swami mówi, że imię Radha zawiera trzy słowa: pierwsze to adhar (podstawa), drugie - dhara (przepływ), a trzecie - aradh (oddawanie czci). Radha uważała Boga za jedyną podstawę (adharę), podporę i wsparcie. W tym celu wykonywała dharę. Oznacza to nieustanny przepływ miłości do Boga. Staje się on oddawaniem czci (aradhem), które zmienia się w aradhanę. Zatem oddawanie czci to w rzeczywistości płynąca nieustannie czysta miłość do Boga.

W takim razie, jak oddawać cześć? Swami wyjaśnił to w swoim dyskursie, w lipcu 1996 roku. Swami mówi o różnych rodzajach aradhany. Swami mówi, że istnieją cztery rodzaje aradhany. Pierwsza to satjawati aradhana, druga - angawati aradhana, trzecia - anjawati aradhana, a czwarta - nidanawati aradhana. Omówmy każdą z nich zgodnie z boskimi naukami.

Swami mówi, że satjawati aradhana jest zbudowana na prawdzie Pana. Poszukiwacz duchowy widzi Pana w każdej komórce i w każdym atomie stworzenia w każdej chwili. Tak pięknie powiedział Swami. Jest to kanakanamu, kszanakszanamu, anuanuwu Bhagawantudu. Oznacza to, że w każdej komórce, w każdym atomie i w każdej chwili poszukiwacz duchowy doświadcza Boga. Jak głoszą Upaniszady, wtedy staje się to Iśa wasjam idam sarwam - Bóg przenika wszystko. To jest doświadczenie. Jak głoszą święte pisma, inny sposób to sarwam Wisznumajam dżagat - Pan przenika wszystko. Nie ma żadnych różnic. To jest doświadczenie, jakie otrzymują ludzie. To jest satjawati aradhana.

Później przychodzi angawati aradhana. Tu ludzie oddają cześć Bogu w określonych przejawieniach. Bogu oddaje się cześć w formie pięciu żywiołów - ziemi, wody, ognia, powietrza i przestrzeni - ponieważ wszystko we wszechświecie składa się z pięciu żywiołów, także i my, ludzie. Najlepszy przykład przejawienia pańczatanmatr można zobaczyć w naszym ludzkim ciele. Pańczatanmatry reprezentują pięć żywiołów (pańczabhutów). Są to słuch, wzrok, dotyk, węch i smak. Gdy czcimy pięć żywiołów, nasze życie staje się uświęcone przez boskie wibracje.

Następnie pojawia się trzecia aradhana - anjawati aradhana. Tu Bóg przejawia się w odniesieniu do symboliki. Traktuj obecność Boga jako symbolu, formy lub symbolu i formy. Dla przykładu, w judaizmie ludzie czczą gwiazdę Dawida jako symbol Boga, gdzie Bóg jest wszędzie i chroni na wszelkie sposoby. W chrześcijaństwie symbolem jest krzyż reprezentujący miłość i poświęcenie Jezusa Chrystusa na krzyżu. W islamie symbolem jest półksiężyc z gwiazdą reprezentujący światło przewodnie w ciemności. W Sanathana Dharmie symbolem jest pranawa (Om), która reprezentuje wszystkie imiona i formy (nirguna nirakara brahmana). Boga czci się nie tylko w formie symbolu, lecz także w określonej postaci - z imieniem i formą. Tak jak w hinduizmie ludzie oddają cześć Panu Ramie z łukiem i strzałami, Panu Krisznie z pawim piórem i fletem, Panu Śiwie z Gangesem w zmatowanych włosach, Wisznu z muszlą, dyskiem, maczugą i lotosem, jak również Matce Saraswati, bogini nauki, z winą - instrumentem muzycznym.

Bogu oddaje się cześć na różne sposoby przez symbole lub imię i postać. Jednak jak powiedział Swami, piękne jest to, że ilekroć myślisz o imieniu, przypomina ci ono o formie, a ilekroć myślisz o formie, widzisz imię. Tak więc imię i forma są ze sobą ściśle związane i w ten sposób przypominają ci o obecności Boga.

Czwartą aradhaną jest nidanawati aradhana. Jest to ważny sposób oddawania czci. Swami to podkreślał. Nidanawati aradhana odnosi się do nawawidha bhakti, dziewięciu form oddania w Śrimad Bhagawatam - to wspaniały fragment świętych pism. Swami bardzo go cenił i wielokrotnie o nim wspominał. Dziewięć rodzajów oddawania czci opisano w pieśni 7, rozdział 5. Mały chłopiec, Prahlada, pięciolatek, mówi do ojca, króla demonów, Hiranjakasipu, o którym Swami mówił, że był jednym z największych uczonych w historii, ponieważ potrafił panować nad wszystkimi pięcioma żywiołami oraz gwiazdami, księżycem i słońcem. Jednak był to bardzo nieszczęśliwy człowiek. Prahlada uczy go, że jeśli chce być spokojny i szczęśliwy, musi przestrzegać dziewięciu rodzajów oddania.

Jakie mamy dziewięć rodzajów oddania? Swami zwykle pięknie śpiewał melodyjnym głosem: śrawanam, kirtanam, wisznusmaranam. Omówmy pokrótce każdy rodzaj oddania. Jak możemy się do tego odnieść w naszym codziennym życiu? W praktyce, aby doświadczać Boga, pierwszym krokiem jest śrawanam - słuchanie opowieści o Bogu i Jego chwale. Najlepszym tego przykładem jest król Parikszit, który z powodu klątwy miał umrzeć w ciągu 7 dni w wyniku ukąszenia węża. Zamiast popadać w przygnębienie i smutek, Parikszit był tak błogosławioną duszą, że ostatnie 7 dni chciał spędzić nad brzegiem Gangesu, siedzieć i słuchać o chwale Pana, wolny od wszystkich ziemskich obowiązków i zadań, co spisano jako Śrimad Bhagawatam. Dotyczyło to króla Parikszita i nauk, które przekazał mu wielki mędrzec Śuka.

Jak możemy odnieść się do tego w dzisiejszych czasach? Z pewnością możemy słuchać opowieści o chwale Boga. Jesteśmy szczęśliwcami, że mamy boskie dyskursy wygłoszone przez naszego Pana Sai. Możemy ich słuchać. To jest najlepsze śrawanam. Mamy wiele doświadczeń wielbicieli, o których możemy usłyszeć osobiście, na YouTube lub w inny sposób. To jest śrawanam. To uświęca nasz słuch i umysł oraz przekazuje boskie wibracje.

Następnie pojawia się kirtanam - śpiewanie ku chwale Boga. Najlepszym przykładem jest niebiański mędrzec Narada, który zawsze śpiewał ku chwale Pana Wisznu. W dzisiejszych czasach słyszeliśmy o wielkich świętych, takich jak Mirabai, która zawsze śpiewała ku chwale Pana Kriszny i się z nim połączyła, o mędrcu Tjagaradży, wielkim kompozytorze i śpiewaku, a także o Ramadasie. Obaj śpiewali ku chwale Pana Ramy, uświęcali swoje życie i otrzymali widzenie Pana Ramy. Jest wielu ludzi, wielkich mędrców i świętych, którzy śpiewali ku chwale Boga i osiągnęli cel - najwyższe oddanie (parabhakti).

Nawet dzisiaj możemy to robić, możemy śpiewać bhadżany. To jest piękno Swamiego. Od najmłodszych lat wprowadzał on bhadżan jako wielką praktykę duchową. Zapoczątkował ją jako Pandari bhadżan, a następnie wprowadzał we wszystkich aspektach Organizacji Sathya Sai, we wszystkich ośrodkach, w czasie wszystkich wydarzeń. Zatem bhadżany (nabożny śpiew) łączą nas z Bogiem.

Możemy również wykonywać dżapam - powtarzać imię Boga. Wypowiadaj "Om Sri Sai Ram" lub inne imię wybranego bóstwa. Potem następuje wisznusmaranam - nieustanne wspominanie Boga. Najlepszym przykładem jest mały chłopiec, Prahalada, o którym mowa w Bhagawacie i który mówił o dziewięciu rodzajach oddania. Stale pamiętał o Bogu. To znaczy, gdzie jest miłość, tam nie ma strachu, więc Prahlada się nie bał. Jego ojciec poddawał go ciężkim próbom i cierpieniom. Zabrano go na szczyt góry i zrzucono w dół, aby go zabić. Stratowały go słonie. Podano mu straszliwą truciznę. Wrzucono go do ognia. Niczym się nie niepokoił. Miał wiarę i pewność, że Pan go ocali. Był zawsze radosny, szczęśliwy i nieustraszony, ponieważ nieustannie pamiętał o Bogu. My też możemy tak postępować. Zawsze pamiętaj o Bogu. Swami mówi, że powinieneś jeść Boga, pić Boga, myśleć o Bogu i być Bogiem.

W Bhagawadgicie (9.27) Pan Kriszna pięknie mówi: "Jat karoszi, jad asznaszi, jad juhoszi, dadasi jat, jat tapasjaszi kaunteja, tat kuruszwa madarpanam (Niezależnie od tego, co czynisz i składasz w ofierze, jaką ascezę wykonujesz, cokolwiek jesz i pijesz, ofiaruj to mnie)". Gdy bierzemy prysznic, myślimy o Bogu. Staje się to świętą ablucją. Gdy spożywamy posiłek i myślimy o Nim, jedzenie staje się uświęconym pokarmem (prasadem). Gdy idziemy i myślimy o Nim, czynność ta staje się okrążaniem Boga (pradaksziną). Gdy rozmawiamy lub dyskutujemy z ludźmi i stale myślimy o Bogu, staje się to śpiewaniem ku Jego chwale. Zatem każdy nasz czyn zostaje uświęcony i staje się oddawaniem czci, ponieważ jest to wspominanie Boga (wisznusmaranam).

Kolejny rodzaj oddania to padasewanam - oddawanie czci stopom Boga. Jak wszyscy wiemy, niektórzy wielbiciele zawsze oddawali cześć przez padanamaskar - dotykali stóp Pana, a nawet je masowali. Lecz Swami mówił, że będzie bardzo szczęśliwy, jeśli będziemy służyć wielbicielom, ludziom chorym i cierpiącym, masując ich stopy. Tak więc służba wielbicielom to prawdziwe padasewanam. Najlepszym przykładem jest małżonka Pana Wisznu, Mahalakszmi, która zawsze służyła stopom Pana Wisznu.

Następne jest wandanam - pozdrawianie Pana. Doskonałym przykładem wandanam jest Akrura, wielki wielbiciel Pana Kriszny, który zawsze składał pokłony, wykonywał namaskar i oddawał hołd. Jeśli tak postępujemy, praktykujemy pozdrawianie (wandanam). Nie jest to jedynie mechaniczne wyrażanie szacunku, ale wszystkie 10 zmysłów - 5 narządów działania (karmendrijów) i 5 narządów poznania (dżnianendrijów) - jest całkowicie oddanych służbie Bogu. Wtedy staje się to wandanam.

Później pojawia się arczanam - codzienne oddawanie czci Bogu. Najlepszym przykładem arczanam, jaki podaje Swami, jest król Prithu, który codziennie oddawał cześć Bogu z dyscypliną, z wielką miłością i żarliwością. My również możemy w ten sposób czcić Boga każdego dnia. Gdy siedzimy przy naszym ołtarzyku, w miejscu oddawania czci, z miłością ofiarowujemy Bogu kwiaty, kadzidło i pożywienie. Nazywa się to szodasza upaczara. Istnieje 16 rodzajów, czyli sposobów, dzięki którym możesz przywołać żywą obecność Boga.

Myślisz, że służysz Bogu, sprawiasz, że On przychodzi i siada, dajesz Mu miejsce do siedzenia, zakładasz Mu girlandę, nakładasz pastę sandałową, dajesz lub ofiarowujesz jedzenie. Niemniej Swami mówi, że to tylko jeden z aspektów, poza który powinieneś wyjść. Swami mówi, że możesz zerwać kwiaty lub je kupić i ofiarować, ale najważniejszy kwiat, jaki powinieneś ofiarować, to kwiat serca. Taka ofiara sprawia Mu radość - kwiat serca wolny od szkodników pożądania, gniewu, chciwości, zazdrości, przywiązania i pychy. On ceni ten czysty kwiat - kwiat serca. Podobnie, gdy ofiarowujemy owoce, one się różnią, ale w istocie On lubi dobre czyny (karmaphala). Ich owoce ofiarowujemy Bogu. Swami mówi, że gdy ofiarowujemy wodę, oddając cześć, powinniśmy ofiarować łzy błogości, które płyną w czasie rozmowy z Bogiem. Ofiarowujecie także liście bazylii i bilwy. Tak więc ofiarujcie swoje ciało jako liść uświęcony bezinteresowną służbą dla wszystkich.

Później jest dasjam. Następny etap to postawa służby, poddania. Najlepszym przykładem jest tu Hanuman. Dlatego chociaż jest on największym wielbicielem Pana Ramy, to czci się go jak samą boskość. Przykładem jest Swami, Sai Rama, który przywiązywał do niego tak duże znaczenie. Blisko 20-metrowy posąg Hanumana góruje nad wszystkimi innymi bóstwami na stadionie Hill View Stadium. Swami wychwalał cnoty i oddanie Hanumana w wielu dyskursach. Jak w rzeczywistości zaangażować się w służbę Bogu i myśleć o Nim przez cały czas! Mówi się, że każdy włos na ciele Hanumana rozbrzmiewał imieniem Pana Ramy.

My również możemy zaangażować się w służbę. Dlatego jesteśmy wielce błogosławieni. Swami dał nam tę platformę w postaci Międzynarodowej Organizacji Sathya Sai, którą założył, rozwijał i kierował i wciąż będzie to robił. W ramach tej platformy możemy służyć wielu ludziom na całym świecie. Możemy służyć nie tylko ludziom, ale także zwierzętom, możemy służyć naturze, możemy służyć wszystkim, jeśli tylko mamy w sobie to pragnienie służenia. Mamy wiele możliwości, czy to przez ofiarowanie jedzenia, wody czy schronienia, zapewnianie edukacji czy opieki zdrowotnej. Powinniśmy starać się tak postępować. To jest dasjam.

Kolejny rodzaj oddania to sakhjam - przyjaźń z Bogiem. Najlepszym przykładem jest Ardżuna. Jest wielu innych, np. Kuczela, wielu ludzi, którzy nawiązali relację z Bogiem jako przyjacielem. Ponieważ z przyjacielem łączy nas inna relacja. Możemy z Nim swobodnie rozmawiać, dzielić się wszystkimi radościami i smutkami. Jesteśmy z Nim jednym - to prawdziwy przyjaciel. Jednak Swami mówi, że prawdziwym przyjacielem jest Bóg. Powinniśmy mieć poczucie, że Bóg jest prawdziwym przyjacielem, ponieważ ma czystą, bezwarunkową miłość i jest wieczny. Bóg jest z nami przez cały czas. Niezależnie od tego, gdzie idziemy, nosimy Go w sobie i możemy z Nim swobodnie rozmawiać jako naszym przyjacielem. Zatem powinniśmy rozwijać taką postawę przyjaźni.

Dlatego jest to ósmy krok poprzedzający ostatni etap zwany atmaniwedanam - całkowite poddanie się Bogu. Najlepszym przykładem jest król Bali. Był wielkim królem znanym ze swoich wspaniałych cech, oprócz tego, że miał ego. Bóg chciał zniszczyć jego ego i udzielić mu lekcji. Przybrał postać Wamany i poprosił go o jakiś dar. Wielki król Bali był bardzo hojny. Złożył obietnicę: "Dam ci wszystko, czego zapragniesz" - powiedział. Poświęcił wszystko, co posiadał - swoje królestwo, majątek, wszystko, łącznie z własnym życiem. Błogosławieństwo, jakie otrzymał, jest takie, że co roku oddaje się mu cześć w stanie Kerala dla upamiętnienia. Pan również pobłogosławił Balego, który został wiecznym władcą świata podziemnego. Swami wychwala jego cnoty.

Całkowite poddanie to ostatnie słowo w duchowości. My również powinniśmy się poddać. Swami mówi: Co powinniśmy oddać? Nasze myśli, słowa i czyny, nasze ciało, nasz umysł i naszą duszę. Swami pięknie mówi: Co masz oddać? To ciało należy do mnie, umysł należy do mnie. Uświadom sobie, że nic nie należy do ciebie. To samo w sobie jest poddaniem. Gdy rozwiniemy taką postawę całkowitego poddania, będziemy zawsze szczęśliwi i uświadomimy sobie, że wszystko, co się dzieje, dzieje się z woli Boga i że jest dla naszego dobra.

Dlatego pewnego razu zapytałem Swamiego: "Chciałbym wykonywać jakąś służbę?". Innym razem Swami przekazał mi dwie ważne wiadomości. Swami powiedział mi: największą służbą, jaką możesz pełnić - ponieważ byłem zainteresowany służbą medyczną i innymi działaniami, jakie mi umożliwił -największą służbą, jaką możesz pełnić, to odkryć, kim jesteś. Odkryjmy naszą prawdziwą naturę - odkryjmy, że jesteśmy ucieleśnieniem boskiej atmy, że jesteśmy ucieleśnieniem boskiej błogości, że jesteśmy ucieleśnieniem boskiej miłości. To jest wielka służba.

Kiedyś zapytałem Swamiego: "Co jeszcze mogę zrobić". Wtedy Swami odpowiedział: "Czy możesz coś jeszcze dla mnie zrobić? Bądź szczęśliwy, bądź szczęśliwy, bądź szczęśliwy, ponieważ szczęście to zjednoczenie z Bogiem". Oznacza to, że musimy być zawsze w kontakcie z Bogiem, że musimy być zawsze połączeni z Bogiem przez nasze myśli, słowa i czyny. Wtedy będziemy zawsze szczęśliwi.

Módlmy się do Swamiego, aby nas pobłogosławił, abyśmy mieli czyste, pełne i żarliwe oddanie, dzięki czemu osiągniemy najwyższy cel w tym życiu.

Dżej Sai Ram.

dr Narendranath Reddy (M.D.)
Przewodniczący Międzynarodowej Organizacji Sathya Sai

(dk)

Źródło: www.youtube.com/watch?v=kW2_vW9tIS8
8.05.2026

**Pobierz tekst do druku