Sat Guru, Dżagat Guru, Gurunam Guru -

Sathya Sai

(Zapis przesłania wideo wygłoszonego 9 lipca 2025 roku
i opublikowanego na oficjalnej stronie internetowej
Międzynarodowej Organizacji Sathya Sai)

Link do filmu wideo:
www.youtube.com/watch?v=2I-viUc2F7g&list=UU-utAMgGxJVomfglWt_XWiQ&index=1

Om Sri Sai Ram.

Z miłością, szacunkiem i wdzięcznością ofiarowuję siebie u boskich lotosowych stóp naszego najdroższego Pana, Guru, Przewodnika i Opiekuna, Bhagawana Śri Sathya Sai Baby.

Drodzy Bracia i Siostry, pełne miłości Sai Ram dla Was wszystkich. Z tej pomyślnej okazji życzę Wam wszystkim szczęśliwego i błogosławionego Gurupurnima pełnego miłości, pokoju i błogości.

W tym świętym dniu poszukiwacze duchowi na całym świecie składają hołd guru, ponieważ prowadzi ich w duchowej podróży i wskazuje im drogę do Boga. Lecz jako wielbiciele Sai jesteśmy błogosławieni i szczęśliwi. Mamy guru i Boga w jednej osobie naszego Pana Sai.

Święte pisma i Swami mówią, że istnieje tylko jeden prawdziwy guru, którym jest parabrahman (sat-czit-ananda). Zatem ten guru jest gunatita - tym, który wykracza poza atrybuty (rupawardżita). W słowie 'guru', 'gu' znaczy gunatita - ten, który nie ma atrybutów, a 'ru' znaczy rupawardżita - ten, który nie posiada formy. Ten guru przyszedł, aby usunąć ciemność ignorancji i dać nam światło mądrości. 'Gu' znaczy ciemność, a 'ru' - ten, który usuwa ciemność. Tak więc guru usuwa ciemność ignorancji i daje nam światło mądrości oraz wskazuje nam guri, cel i sens życia. Dlatego Pan, który jest najwyższym parabrahmanem, w swej nieskończonej miłości i współczuciu zstąpił na ziemię jako awatar kalijugi, aby wskazać nam drogę w pięknej ludzkiej postaci, ze słodkim boskim imieniem, w niezrównanej cudownej formie i z boskimi lilami. Jesteśmy błogosławieni i szczęśliwi, że spośród 8 miliardów ludzi na ziemi, żyjemy w czasach awatara kalijugi.

Pewnego razu w 1994 roku miałem szczęście i zaszczyt znaleźć się u boskich lotosowych stóp razem z przykładnym wielbicielem, prof. Sampathem, wicekanclerzem Uniwersytetu Sathya Sai. Byliśmy w stanie boskiej błogości, gdy siedzieliśmy u lotosowych stóp Swamiego. Prof. Sampath w całej swej pokorze wyraził wdzięczność Swamiemu, mówiąc: "Swami, nie wiem, co dobrego uczyniłem w tym życiu. Być może zrobiłem coś dobrego w poprzednim życiu, aby otrzymać tę błogosławioną okazję, jaką jest przebywanie u twoich boskich lotosowych stóp". Wtedy Swami skorygował go z uśmiechem: "To wielkie szczęście i ogromne zasługi wszystkich twoich przodków gromadzone przez wiele pokoleń dały ci tę błogosławioną okazję przebywania ze mną".

Zatem Swami jest Dżagat Guru - uniwersalnym nauczycielem. Jego przesłanie jest wieczne i uniwersalne, przekracza granice rasy, religii, wyznania, narodowości i kultury, jest aktualne w każdym czasie i w każdym miejscu. Jego przesłanie stanowi esencję wszystkich świętych pism. Każde jego słowo jest mantrą, każde jego zdanie jest sutrą (aforyzmem), każda jego rozmowa jest gitą, a każdy jego dyskurs jest wedą. Jeśli zagłębimy się w jego nauki i będziemy je praktykować, nasze życie zostanie odkupione. Jesteśmy błogosławieni i mamy wielkie szczęście. Po raz pierwszy w historii ludzkości przemówienia Swamiego, jego boskie dyskursy, pisma i książki z serii Wahini oraz rozmowy są dostępne w mediach drukowanych, w formacie audio i wideo, abyśmy mogli się nimi cieszyć i czynić z nich jak najlepszy użytek.

Swami jest także Parama Guru (najwyższym guru) i Gurunam Guru (nauczycielem nauczycieli). Są wielcy święci, jak Abhedananda, Amrutananda i Karunjananda, którzy przybyli i uznali Swamiego za swojego nauczyciela. Zatem Swami jest nauczycielem nauczycieli, Diwja Guru (Bogiem, który przyszedł jako guru) i Sat Guru. Jest on jedynym prawdziwym guru, ponieważ Parabrahma Satczitananda jest jedynym prawdziwym guru. On prowadzi nas ścieżką prawdy. Jego imię - Sathya Sai Baba - oznacza i zawiera prawdę (satja).

Tak jak powiedziałem, Swami przyszedł, aby wskazać nam guri, cel i sens życia. Jaki jest cel życia? Swami oznajmił, że celem ludzkiego życia jest uświadomienie sobie swojej wrodzonej boskości, uświadomienie sobie, że w rzeczywistości jesteśmy boską miłością, że jesteśmy boską błogością, że jesteśmy atmanem lub brahmanem. Swami powiedział, że wszyscy mamy prawo do tytułu amrutasja putra, dzieci nieśmiertelności. Musimy do tego dążyć. Ale jak uzyskać ten tytuł? Swami pięknie pokazał, że drogą do nieśmiertelności jest porzucenie niemoralności. Swami powiedział, jak to zrobić i czym jest niemoralność, którą należy porzucić. To sześć wewnętrznych wad: egoistyczne pragnienie, gniew, chciwość, przywiązanie, pycha i zazdrość.

Swami stwierdził również, że istnieją trzy przeszkody, które uniemożliwiają nam rozpoznanie naszej prawdziwej natury. Pierwsza z nich nazywa się mala, czyli zanieczyszczenia, brud. Druga to wikszepana, czyli chwiejność, niepokój. Trzecią przeszkodą jest awarana - zasłona zakrywająca prawdę. Swami podał piękny przykład: Idziesz nad jezioro i chcesz stanąć nad brzegiem, aby zobaczyć swoje odbicie w wodzie. Jeśli woda jest czysta, spokojna i nieporuszona, możemy zobaczyć nasze wspaniałe odbicie. Jednak jeśli woda jest brudna, nie możemy zobaczyć swojego odbicia. To jest mala. Jeśli na wodzie są zmarszczki lub fale, nasze odbicie jest zniekształcone. Nazywa się to wikszepaną. Natomiast jeśli wodę pokrywają glony lub rzęsa, nie widzimy swojego odbicia. Określa się to jako awaranę, czyli zasłonę.

Jak pozbyć się tych przeszkód, abyśmy mogli dowiedzieć się, kim naprawdę jesteśmy i poznać naszą prawdziwą naturę? Swami, nasz najwyższy guru, wskazał nam drogę. Po pierwsze, aby pozbyć się mali, musimy podążać ścieżką karmajogi, bezinteresownej służby. Swami podkreślał, że najlepszym sposobem na to, by kochać Boga, jest kochać wszystkich i wszystkim służyć. Swami mówił, że służba to miłość w działaniu i że służba człowiekowi jest służbą Bogu. Jezus Chrystus podkreślał, że "gdy służysz najmniejszym z braci moich, służysz mi". Zatem jak należy służyć? Swami powiedział, że służba to zapewnianie jedzenia, schronienia, wody, ubrania, edukacji i opieki zdrowotnej ludziom w potrzebie. Służba oznacza również, że wypowiadamy miłe słowa pełne miłości lub wysyłamy myśli wypełnione miłością. To też jest służba. Jednak Swami powiedział, że jeśli wypowiadasz modlitwę: Samasta loka sukhino bhawantu, jest to jeden z najwspanialszych rodzajów służby, jaką możesz wypełniać, ponieważ wysyłasz pełne miłości myśli na cały wszechświat, który obejmuje wszystkie istoty żywe i nieożywione, planety, galaktyki i kosmos.

Swami mówi, że kiedy służymy, wtedy musimy pamiętać o dwóch ważnych rzeczach. Wielką przeszkodą jest poczucie bycia wykonawcą i zadowolenie z siebie, ego (Ja to robię) i przywiązanie (To jest moje, pragnę rezultatów, owoców). Musimy być bardzo ostrożni, gdy wypełniamy bezinteresowną służbę.

Pamiętam, jak mniej więcej 40 lat temu grupa wielbicieli z USA wystawiła przedstawienie w boskiej obecności, w sali Purnaczandra. Przyjęto je bardzo dobrze. Ludziom się podobało, a Swami był bardzo zadowolony. Następnego dnia Swami przyszedł na werandę i zapytał koordynatora tego przedstawienia, kto jest jego reżyserem. Ten pokorny i dobry wielbiciel odparł: "Swami, ty jesteś reżyserem i producentem tego przedstawienia". Wtedy Swami zapytał go: "A kim ty jesteś?". "Ja jestem tylko pomocnikiem" - odparł koordynator. "Nie potrzebuję żadnej pomocy" - oznajmił Swami. Lekcja jest taka, że w czasie wypełniania służby powinniśmy pamiętać o tym, że ten, kto służy, ten, komu służymy i samo służenie są jednym i tak powinniśmy je postrzegać. Taki jest cel. Kiedy osiągniemy ten cel, wtedy osiągniemy czystość. Kiedy pozbędziemy się zanieczyszczeń (mali), wtedy staniemy się czyści. Co powiedział Swami? "Czystość to oświecenie". Takie jest hasło naszej XI Światowej Konferencji, która odbędzie się w tym roku. Jezus powiedział: "Błogosławieni czystego serca, albowiem oni Boga oglądać będą".

Druga przeszkoda to wikszepana - niepokój umysłu. Najlepszym sposobem na niespokojny umysł jest boska miłość. Jak mówi Swami: "Bóg jest miłością, miłość jest Bogiem. Żyj w miłości". Pierwsze i najważniejsze przykazanie Jezusa brzmiało: "Będziesz miłował Pana, Boga swego, całym swoim sercem, całym swoim umysłem, całą swoją duszą, i całą swoją mocą". Swami powiedział również: "Miłość jest źródłem, miłość jest drogą, miłość jest celem". Ale jak przejawiamy tę miłość? Czynimy to przez różne praktyki duchowe.

Pewnego razu zapytałem Swamiego: "Swami, skąd mam wiedzieć, że posiadam oddanie? Skąd mam wiedzieć, że posiadam bhakti - miłość do Boga?". Swami pięknie odpowiedział w języku telugu: "Jeśli masz silne pragnienie Boga, jakbyś walczył o ostatni oddech, jeśli masz taką miłość, wtedy Bóg objawi się przed tobą i porozmawia z tobą, niezależnie od tego, gdzie będziesz". Swami powiedział, że wystarczy mieć takie silne pragnienie choćby przez 11 sekund. Taka jest siła miłości, jaką powinniśmy mieć. Możemy manifestować tę miłość na wiele sposobów: przez powtarzanie jego imienia dzięki czemu możemy wyrazić boską miłość, przez medytację jego pięknej formy i medytację światła, przez śpiewanie bhadżanów na jego chwałę czy przez słuchanie opowieści o nim lub o jego lilach (Sai Bhagawatam). Każda z tych praktyk będzie pielęgnować naszą boską miłość. Bardzo pomocne jest także święte towarzystwo (satsang). Jest to ścieżka boskiej miłości, na której pozbywamy się wikszepany, abyśmy mogli uświadomić sobie naszą prawdziwą naturę.

Trzecią przeszkodą jest awarana, zasłona ignorancji. Najlepszym sposobem pokonania tej przeszkody jest prowadzenie samodociekania na ścieżce dżniany, czyli mądrości. Swami powiedział, że błędnie utożsamiamy się z ciałem, umysłem i intelektem i zapominamy o naszej prawdziwej naturze, o tym, że jesteśmy atmanem lub brahmanem. Swami mówi, że musimy zawsze starać się odróżniać to, co rzeczywiste od tego, co nierzeczywiste, to, co przemijające, od tego, co trwałe. Kiedy używamy zdolności rozróżniania, wtedy podążamy do celu.

Kiedyś byłem zaangażowany w wiele projektów służebnych w boskiej misji i chciałem jeszcze więcej służyć. Dlatego modliłem się do Swamiego o wskazówki dotyczące pewnego projektu służebnego. Wtedy Swami powiedział mi: "Najlepszą służbą, jaką możesz wykonywać, to odkryć, kim jesteś i być szczęśliwy". Jest to również największa służba i jest to sposób na pozbycie się awarany.

Zatem albo podążamy ścieżką bezinteresownej służby (karmy), aby pozbyć się zanieczyszczeń (mali), albo idziemy ścieżką boskiej miłości, aby pozbyć się niepokojów umysłu (wikszepany), albo kierujemy się ścieżką samodociekania, aby pozbyć się zasłony ignorancji (awarany). Wówczas osiągniemy cel.

Modlę się do Swamiego, aby obdarzył nas wszystkich absolutną i niezachwianą wiarą oraz czystą, bezwarunkową i bezinteresowną miłością, abyśmy w tym życiu osiągnęli najwyższy cel, jakim jest samorealizacja. Zwróćmy uwagę na boskie wezwanie z upaniszady Katha: Utiszta, dżagrata prapja waranibodhata - powstańcie, przebudźcie się i nie ustawajcie, dopóki nie osiągnięcie celu!

Dżej Sai Ram.

dr Narendranath Reddy (M.D.)
Przewodniczący Międzynarodowej Organizacji Sathya Sai

(dk)

Źródło: www.youtube.com/watch?v=2I-viUc2F7g&list=UU-utAMgGxJVomfglWt_XWiQ&index=1
17.07.2025

**Pobierz tekst do druku