Wykład prof. dr Samuela Sandweissa

na 28. Konwokacji Uniwersytetu Śri Sathya Sai

22 listopada 2009 r.

Najdroższy Ukochany Swami, Czcigodny Rektorze tego świętego Uniwersytetu Śri Sathya Sai, pranamy (pokłony) do Twoich boskich lotosowych stóp. Szanowny prorektorze Vishwanath Pandit, dostojni członkowie rady zarządzającej oraz wydziałów Uniwersytetu, szanowni goście, ukochani studenci, bracia i siostry!

Ofiaruję te kilka słów Swamiemu i modlę się, by przez nie płynęła Jego miłość.

Z głębokim uniżeniem przyjąłem zaproszenie do wygłoszenia przemówienia na tej specjalnej, 28. Konwokacji Uniwersytetu Śri Sathya Sai. Swami jest dla mnie świętym - wszechobecnym, naszym stałym przyjacielem i towarzyszem.

Czy kiedykolwiek - gdziekolwiek był taki rektor, będący z nami w tym życiu i w następnym - prowadzący do błogości i miłości? Możliwość przemawiania przed Nim jest wyróżnieniem - to wielki honor w moim życiu.

Krótki wiersz:

Jest gdzieś tam w ciemnościach
Młode, czułe serce
Płaczące, by zobaczyć - zrozumieć ciemność
Jednak czujące się opuszczone i zagubione


Czy przyjdziesz do mnie?
Czy przyjdziesz do mnie?
Czy mogę Cię zobaczyć?
Czy mogę Cie dotknąć?
Czy mogę Cię usłyszeć?
Czy życie może być dobre
Dzięki Tobie?


I wtedy tak nieoczekiwanie pojawileś się Ty -
Z ciemności
Byłem w Bombaju 37 lat temu
Jako młody psychiatra
Niepokojony niestałością
I śmiercią
Opuściłem małe mieszkanie
By zobaczyć Cię po raz pierwszy
Byłem pośród 20 milionów ludzi - A Ty przyszedłeś do mnie


Co za miłość -
Wyjść z ciemności
I uczynić mnie szczęśliwym


Widziałem wieczność - całe stworzenie
Sens i przyczynę


A ponad wszystko, Twoją miłość


Jak mogę wyśpiewać Twoją chwałę?
Jak mogę wyrazić Twoją wielkość?
Przyjmij tę krótką mowę, Swami
Modlitwę za Twe zagubione dzieci


Modlę się, na miłość boską
Niech Twa litość się rozleje
Poprzez niebo i góry
Na serca, które boleją


Niech góry dzwonią
Nieba śpiewają
Niech każda istota
Wykąpie się w widzeniu
przez tę głęboką noc ciemności
Spraw, by nam było dobrze i pełnie i święcie


Koniec wiersza

Dzisiaj zwracam sie do kończących studia na tym bardzo specjalnym uniwersytecie. Chciałbym także włączyć tutaj wszystkich wielbicieli Boga, ponieważ w naszych sercach wszyscy jesteśmy uczniami Swamiego.

O czym dowiadujemy się tutaj, czego nie znalazłem nigdzie indziej?

Doświadczyliśmy Swamiego, który miłościwie ratuje nas w ostatniej chwili, gdziekolwiek byśmy nie byli , ukazując Swoją władzę nad czasem i miejscem.

Zobaczyć Swamiego materializującego przedmiot to otrzymać świadectwo prawdy, że "Stworzenie, wszechświat jest projekcją woli Boga - jest więc pozbawiona fundamentalnej realności." Swami napisał o tym w "Bhagawata Wahini."

Czy współczesną naukę stać na choćby mgliste wyobrażenie tej rzeczywistości?

Nasza wiedza o miłości Swamiego oraz o Jego panowaniu nad czasem, przestrzenią i materią nie jest wiedzą wymyśloną czy książkową. Jest to wiedza zrodzona z rzeczywistego doświadczenia życia ze Swamim, jest to wiedza praktyczna. Nie da się jej nabyć za żaden ziemski skarb. A jednak Swami daje nam ją bez ograniczeń. Jest to Jego bezcenna łaska!

Tak! Bóg istnieje! Jego serce jest miękkie jak masło; kocha nas i pragnie naszej miłości - miłość łączy się z miłością - jestem Bogiem.

Kluczem jest umysł - on powoduje naszą niewolę lub wyzwolenie . Podążaj za głosem sumienia, ono prowadzi nas na drogę służby społecznej. Przez służenie odnajdujemy Boga w społeczeństwie i spełniamy się!

Studenci, jesteście świętą skarbnicą nauk Swamiego - u progu sprawdzania tej świętej wiedzy w tyglu codziennego życia. Jak mamy żyć według tych nauk? Posłuchajcie tej historii.

W lutym 2005 roku Swami zmaterializował złoty pierścień dla mojej żony. Miał on prostokątną powierzchnię oraz widoczny napis Om z jednej strony.

Zauważyliśmy, że gdy patrzy się pod różnym kątem, te same linie wyglądały jak słowa w różnych językach. Jeden z nich wyglądał na arabski. Swami powiedział, że były to imiona Boga.

Wiedziałem, że tajemnica związana z różnymi imionami z czasem wyjdzie na jaw.

Mój bliski przyjaciel, który miał niepełnosprawną żonę, zachorował. Nie byli w stanie opiekować się sobą. Popadli w rozpacz.

Przejechaliśmy 2000 mil, aby pracując ciężko przez cały tydzień posprzątać ich dom oraz przenieść ich w bezpieczne miejsce. W ich domu panował taki nieporządek i tyle było brudu, że podczas pracy w nim musieliśmy nosić maski ochronne. Oto w jakich warunkach żyje dziś człowiek - żyjemy na zanieczyszczonej ziemi, powietrzu oraz związkach społecznych. Zachorowaliśmy!

Swami był w naszych myślach, słowach i czynach. Gdy przywróciliśmy schludność i czystość w obejściu, a także w naszych pobudkach, zobaczyliśmy oznaki boskości Swamiego - w uśmiechach na twarzach naszych drogich przyjaciół.

W recepcji naszego motelu recepcjonista zauważył pierścień Sharon. "Czy wie pan, co to znaczy?" - zapytała Sharon. "To jest imię Boga, Allach" - odpowiedział. Służba zaowocowała wglądem!

Następnie poznaliśmy znaczenie każdego słowa, jakie były widoczne przy ustawieniach pierścienia pod różnymi kątami. Z jednej strony był to 'Om', z drugiej 'Allach', z kolejnej 'Ja to Ja', z jeszcze innej 'El' - imię Boga w religii żydowskiej. Swami nauczał: różne są imiona, lecz jeden jest Bóg, oraz że poprzez służenie dostrzegamy naszą jedność w różnorodności.

Mądrość pogłębiła się dzięki służbie.

Około półtora roku temu byliśmy z Sharon w St. Petersburgu, aby wystąpić podczas Rosyjskiej Narodowej Konferencji Sai. Swami naucza prowadzenia siebie, prowadzenia rodziny, służenia lokalnej społeczności, a nawet służenia wspólnocie światowej.

Opowiedzieliśmy historię o pierścieniu i pokazaliśmy zdjęcia na dużym ekranie. Obecni na widowni muzułmanie byli głęboko poruszeni i uradowani. Byli szczęśliwi widząc, że Swami docenił ich przez materializację ich najświętszego słowa. My także byliśmy bardzo szczęśliwi mogąc brać udział w niesieniu szczęścia.

Profesor Jafar Malaev z Dagestanu uśmiechał się najbardziej ze wszystkich obecnych na konferencji. Nigdy przedtem nie słyszałem o Dagestanie. Czy mógłbym spotkać profesora Jafara inaczej niż dzięki rozszerzającemu się kręgowi miłości Swamiego?

Był on muzułmaninem oraz rektorem wielkiego uniwersytetu, uczącego 30 000 studentów. Duże wrażenie zrobiła na nim miłość oraz programy nauczania Swamiego. "Jak mogę wprowadzić twoje nauki na mój uniwersytet?". Odpowiedź Swamiego była prosta. "Ty jesteś pedagogiem - pomyśl, jak to zrobić". Jest w tym cenna lekcja dla nas! Musimy wcielić te nauki dzięki mocy praktyki - to zależy od nas. Stała zintegrowana świadomość - ręce w społeczności, a głowa w duchowości - zintegrowanie dwóch w jedno!

Jafar powiedział: "Jeżeli mamy przeżyć, musimy wznieść się ponad złość, przemoc i zemstę. Problemy takie, jak występują na Bliskim Wschodze pomiędzy Palestyńczykami i Izraelitami, muszą zostać rozwiązane z miłością". Potem, biorąc mą rękę w swoją i głęboko patrząc mi w oczy, powiedział: "Musimy przestać walczyć i nauczyć się kochać siebie nawzajem - kocham cię, Sandweiss". Byłem szczerze wzruszony i odpowiedziałem: "I ja kocham ciebie, Jafar". Pierścień Swamiego zbliżył nas!

Jafar jest muzułmaninem, a ja jestem żydem. Modlę się, by miłość Sai przeniknęła do odwiecznego konfliktu pomiędzy Palestyńczykami i Izraelitami, Arabami i Żydami - do wszystkich zatargów i frakcji, by wyleczyła nasze serca i przyniosła pokój. Czy jest to możliwe?

Tylko przez miłość Swamiego oraz przez Jego posłańców. Nabieramy przekonania o możliwości doprowadzenia do pokoju na świecie przez czystą miłość, patrząc jak ta miłość już się przejawiła.

Odkąd spotkałem Swamiego 37 lat temu, nie mogłem przestać myśleć i pisać o Nim. Byłem tak podekscytowany tym, że zobaczyłem nieskończoną świadomość w żywej istocie, wiedząc, że jest On odbiciem jaźni. Od Niego dowiedziałem się, że jestem Bogiem.

Lecz gdy powiedziałem moim kolegom psychiatrom na uniwersytecie, że jestem Bogiem, pomyśleli, że w Indiach straciłem rozum. Właściwie to tutaj odnalazłem swoje serce! Nie było lepiej, gdy powiedziałem: "Poczekajcie, poczekajcie - wy też jesteście Bogiem". Przed współczesną psychiatrią jest jeszcze daleka droga.

Potem pojawiły się świątynie uzdrawiania - szpitale superspecjalistyczne z ich przesłaniem czystości i współczucia. Jak szybko się pojawiły, jak są piękne, jak sprawnie i skutecznie wyrażają miłość Swamiego do ludzi biednych i w potrzebie! Jak zachęcają nas, byśmy się stali instrumentami jego miłości!

W czasach, gdy medycyna jest skażona żądzą pieniądza oraz pozycji, przesłanie szpitali Swamiego - o czystości, świętości i służeniu - zaczyna być słyszane i praktykowane. Na przykład, miesiąc temu wziąłem udział w pierwszej Międzynarodowej Medycznej Konferencji Sai w wielkim centrum kongresowym w Kalifornii w USA. Była ona zorganizowana przez Międzynarodowy Medyczny Komitet Śri Sathya Sai (Sri Sathya Sai International Medical Committee), a przewodniczył jej dr Narendra Reddy. Swami powiedział doktorowi Reddy, że On sam poprowadzi spotkanie. I rzeczywiście, wszystko wyszło olśniewająco.

Około 30 utalentowanych mówców - niektórzy szefowie wydziałów, prezesi stowarzyszeń z USA i z całego świata - przemawiało do międzynarodowej grupy 450 lekarzy. Mówili o miłości Swamiego oraz jak wcielili to w swoich praktykach, bezpłatnych klinikach i obozach oraz programach pomocy poszkodowanym w klęskach żywiołowych. Niektórzy z naszych braci i sióstr byli w takich nieszczęśliwych rejonach jak Darfur, Somalia, Kosowo, biednych wioskach rosyjskich, Afryce czy w Indiach, służąc najbardziej cierpiącym naszym braciom i siostrom przy stale obecnym wsparciu Swamiego.

Swami przynosi przemiany nie tylko w medycynie, ale także we wszystkich relacjach, a szczególnie w edukacji. Widziałem, jak ten uniwersytet rozkwitał. Widziałem początek, gdy były tylko linie na piasku wskazujące, gdzie kopać. Widziałem, jak te budynki powstawały, widziałem was na korytarzach i w salach wykładowych, w laboratoriach i akademikach, na boiskach i podczas darszanów, gdzie pędziliście tak szybko, by zająć miejsce blisko Swamiego. Od początku przyjaźniłem się z prorektorami. Pierwszy z nich, dr V. Gokak, siadał przy stole w naszej kuchni w Stanach Zjednoczonych i uczył nasze cztery młode córki modlitwy przed jedzeniem.

A teraz stoję przed wami w czasie tej 28. Konwokacji, widząc taką przemianę budynków, programów i studentów. Obecnie uniwersytet ten jest zaliczany do najlepszych w Indiach!

Jakże radosne jest widzieć wasze promienne twarze oraz poczucie chęci służenia z całego serca. Jesteście dowodem na to, że integracja świeckiej i duchowej edukacji jest nie tylko możliwa, nie tylko praktyczna, ale wręcz jest niezbędna do naszego przetrwania!

Drodzy studenci, bądźcie zawsze czujni, uważni, by mocno trzymać się Swamiego, gdy będziecie stawiać czoła obecnym olbrzymim problemom.

Ubóstwo miłości oraz wzrost egoizmu sprawiają wielkie cierpienia, tak naszym umysłom jak i Matce Ziemi. Szerzą się bez miary niepokój, depresja, nienawiść, dezorientacja, utrata sensu i celów. Bezmyślna produkcja i konsumpcja spowodowały wyczerpanie zasobów i zanieczyszczenie środowiska.

Już ponad miliard ludzi cierpi z braku czystej wody; codziennie wydalamy do atmosfery 93 miliony ton trujących zanieczyszczeń . Ta bezmyślna, egoistyczna działalność dotyka nas wszystkich. Dla przykładu, Eskimosi na Grenlandii mają największą koncentrację tych toksyn w swoich ciałach. Są zdani na naszą łaskę.

Dzisiaj zużywamy o 20% więcej surowców niż ziemia może zregenerować. Przy obecnym rozwoju gospodarki i gdyby wszyscy konsumowali w takim stopniu, jak to dzieje się w Stanach Zjednoczonych, potrzeba by było pięciu planet o rozmiarze ziemi, by wystarczyło na zaspokojenie naszych uzależnień. Dodanie czterech nowych planet nie może być naszym celem!

Stoimy w obliczu gróźb - wojny nuklearnej, ludobójstw, rasizmu, fundamentalizmu, terroryzmu. Jak można zmienić ten zastraszający stan?

Tylko przez miłość Swamiego -a my jesteśmy Jego posłańcami.

Nasze miejsce jest przy Swamim - by być wartościowymi instrumentami Jego miłości. Problem nie leży w nieznajomości Jego nauk. Swami silnie ugruntował je w naszych sercach! Problemem jest utrata woli i determinacji na dłuższą metę, to, że otrzymaliśmy i zapomnieliśmy o naszym bliskim związku za Swamim. Wiele lat temu Swami opisał tę bliskość w liście do swych uczniów.

"Twój jest ptak - Moje są skrzydła,
Twoje są stopy - Moja jest droga,
Ty masz oczy - Ja mam formę,
Ty masz rzecz - Ja mam marzenie,
Ty masz świat - Ja mam niebo,
W taki sposób jesteśmy wolni, tak się odnajdujemy,
Tak zaczynamy i tak kończymy,
Ty we Mnie, a Ja w tobie.
Bądźcie szczęśliwi!"

Nie wolno nam brać, a potem zapominać darów, które dał nam Swami - ani z powodu obolałego ego, zniechęcających zadań czy długotrwałego wysiłku. Nie ma miejsca na wymówki typu: jestem zmęczony, to jest zbyt uciążliwe, moja kariera zabiera mi cały czas, muszę zarobić pieniądze, nie jestem w nastroju, krępuję się, zapomniałem - tyle jest powodów do zboczenia z drogi.

Nie, nie - ścieżka czystej miłości jest zbyt ważna. Musimy raczej zrozumieć naszą rolę i powstać na zawołanie - tak jak Swami pewnego razu napisał do studentów:

"Studenci ...
Postrzegajcie życie jako pole walki przeznaczone dla heroizmu i odwagi.
Jesteście dziećmi Boga, bohaterami w działaniu,
wielkimi żołnierzami wieku kali.
Matka oczekuje waszego pojawienia się na arenie."

Trzymajcie się mocno i bądźcie gotowi do służby. Przytoczę tutaj historię ofiarnej miłości, zawsze gotowej, by służyć Swamiemu.

Dr Jack Hislop dowiedział się o Swamim, a potem służył mu wiernie przez ostatnie 30 lat swego życia. Był on pierwszym prezesem Rady Sathya Sai w Stanach Zjednoczonych i napisał dwie książki o Swamim: "Rozmowy z Sathya Sai Babą" oraz "Mój Baba i ja". Swami powiedział mi, że Hislop przez swoje ostatnie 15 lat pozostawał w stałej medytacji ze Swamim.

Hislop był silnym mężczyzną, głosił o Swamim na całym świecie. Gdy zbliżał się ku śmierci, będąc już słaby, został zaproszony, by przemawiać w Japonii. Ponieważ był bardzo słaby, napisał do Swamiego z zapytaniem, czy powinien tam pojechać.

Swami w odpowiedzi przysłał jedno słowo: "Jedź". Wyglądało na to, że Swami prosił o kompletne oddanie Jemu wszystkiego i o zaakceptowanie faktu, że to On jest wykonawcą!

Chociaż Hislop ledwo mógł się utrzymać na nogach, to jednak posłuchał Mistrza i wygłosił 35 nadzwyczajnych wykładów w ciągu 10 dni. Czasem Swami wybiera wielbiciela na wzór, jako przykład ofiarnej służby. Wierzę, że dr Hislop był takim wielbicielem.

W kiepskim stanie, osłabiony Hislop powrócił do domu. Gdy zadzwoniłem do niego pewnego ranka, powiedział, że upadł w nocy, a że był za słaby, by wstać, przeleżał kilka godzin na podłodze. Zaniepokoiło mnie to i niezwłocznie zabrałem go do szpitala. Dowiedzieliśmy się, że ma raka i wkrótce umrze.

Dr Hislop nie bał się śmierci - Swami był jego wsparciem. Zapytany, czego się nauczył podczas swego długiego życia duchowego i co dawało mu teraz siłę, powiedział bez wahania: "Praktykowałem wiele ścieżek - medytację, służenie, nieprzywiązanie - jednak najbardziej trwałą ze wszystkich i tą, której się trzymam teraz jest oddanie! Wszystkie inne ścieżki - medytacja, służba - odpadły. Pozostało tylko oddanie. Widzę Swamiego i wiem, że jest On we mnie, a ja w Nim".

Czysta miłość jest najcenniejsza. Jest alfą i omegą - początkiem i końcem. Gdy usunąć wszystko, co nietrwałe, zostaje miłość. Gdy studnia wyschnie i wszystkie żaby uciekną, jedynie czysta miłość Boga zostanie, by nam towarzyszyć. Swami mówi, że stwarzanie, podtrzymywanie i rozpad świata emanują z miłości. Czysta miłość przydaje piękna charakterowi, harmonii domowi oraz pokoju światu.

A Swami przyszedł, by dać nam czystą miłość, jak sam powiedział:

"Przyszedłem zapalić lampę miłości w waszych sercach,
by zobaczyć, jak świeci i z dnia na dzień mocniej jaśnieje."

Dzisiaj Swami niezmiernie szczodrze obsypał mnie swoją czystą miłością. Pozwolił mi na zaszczyt bycia głównym gościem i dał szansę przemawiania do was. Zaproszenie to było dla mnie kompletnym zaskoczeniem. Znam wielu ludzi, którzy bardziej na to zasłużyli, lecz Swami obdarzył tym zaszczytem mnie. Wyraził przez to swą czystą miłość - miłość, która działa ponad domeną ludzkiego pojmowania. Jestem niewysłowienie wdzięczny za Twą czystą miłość, Swami. Dziękuję Ci.

Możemy zapytać, czy miłość Swamiego naprawdę przyniesie pokój naszemu niespokojnemu światu. Jedną rzeczą jest zobaczyć cudowne powstanie super-specjalistycznych szpitali, olbrzymich projektów czystej wody, rewolucyjnych programów edukacyjnych, duchowych centrów na całym świecie praktykujących służbę i miłość, a zupełnie inną jest uważać, że Swami może naprawdę przynieść pokój światu. Choć powiedział On, że w krótkim czasie będziemy mieć pokój na świecie, wydaje się to prawie niemożliwe.

Ale bądźmy otwarci na możliwość niemożliwego, ponieważ Swami potrafi dokonać wszystkiego! Musimy się poważnie przygotować na chwilę, gdy Swami wybierze z tłumu kogokolwiek z nas, tak jak wybrał mnie dzisiaj i postawi na stanowisku mającym rzeczywisty wpływ na światowe wydarzenia. Na dzień, w którym nas wybierze, musimy się przygotować przez śpiewanie Jego imienia, służenie Jego dzieciom, studiowanie Jego odwiecznej mądrości.

Moja żona zapytała raz Swamiego, czy uratuje świat. Odpowiedział: "Ratunek to jedna połowa, drugą jest sewa" [ang.: Half save, half seva]. Sewa (służenie) to czysta miłość w działaniu!

Swami, w czasie, gdy zbliżamy się do roku, w którym będą Twoje 85. urodziny, modlę się o rok czystej miłości - niech Twoja chwała zajaśnieje w naszych sercach jak milion słońc, zapalając ogień naszej miłości.

Dopóki Ty i ja nie staniemy się tym samym
Pójdźmy z Twoją miłością w naszych sercach
Z Twym imieniem na ustach
Z Twoją ręką w naszej
I ręka w rękę - pół ratunek [ang. save], pół sewa
Przynieśmy honor temu świętemu uniwersytetowi
i Twemu świętemu imieniu - i promieniujmy miłość na świat - tak, że:
Góry zadźwięczą miłością
Nieba zaśpiewają z miłością
Gwiazdy zajaśnieją z miłością
Poeci złożą rymy z miłością
I wszystkie istoty
We wszystkich światach będą szczęśliwe.

Studenci, znam miłość w waszych sercach i dzielę ją z wami. Słyszałem was, jak świergotaliście przed Swamim - Swami, Swami, Swami - Swami, Swami, Swami. Widziałem Go wzruszonego waszą tęsknotą. Modlę się, by usłyszał On ten krzyk, to tęskne wołanie świeżo opierzonych ptaków zaczynających latać ... i pobłogosławił nas Swymi cennymi słowami światła.

Drogi Swami, proszę Cię o zabranie głosu w tym chwalebnym i świętym Dniu Konwokacji.

tłum. Krzysztof Proce, współpr. Kazik Borkowski
red. Izabela Szaniawska

[Źródło: http://www.sssbpt.org/Pages/Prasanthi_Nilayam/sandweissspeech.html]

**Wykład prof. Sandweissa do pobrania (PDF)

(18.12.2009 r.)

Z wielką radością informujemy, że Bhagawan Śri Sahya Sai Baba łaskawie zgodził się odwiedzić stan Maharasztra. Przybędzie do Hadszi przez Punę. Hadszi to wieś znajdująca się ok. 45 minut drogi od Lonawala. Bhagawan będzie w Hadszi 4 dni - od 28 do 31 października 2009 r., wyjedzie 31 października br. do Puttaparthi przez Mumbai. Jest to program ramowy, a ostatecznie zostanie potwierdzony we właściwym czasie.
Wielbiciele Bhagawana z Puny, Mumbai i innych pobliskich miejscowości są naprawdę szczęśliwi, że przybędzie on do nich po swej ostatniej wizycie w Mumbai w czerwcu 2001 r. Wizyta Bhagawana będzie z pewnością wielkim doładowaniem dla całego stanu Maharasztra.
W Hadszi Bhagawan zatrzyma się w Śri Sathya Sai Pandurang Kszetrze, usytuowanej w odległym zakątku wsi na wzgórzu, nieopodal jeziora Pawana, wkomponowanej w piękną, malowniczą okolice.

Oto adres pobytu:
Sri Sathya Sai Pandurang Kshetra
At: Hadshi, Post: Kashig
Paud-Lonavala Road,
Mulshi,
Dist Pune


[Więcej szczegółów oraz zdjęcia: www.srisathyasai.in]

♥ ♥ ♥ ♥ ♥ ♥

Potężna modlitwa w intencji pokoju

Pełne miłości Sai Ram i pozdrowienia z Praśanti Nilajam. Jesteśmy pewni, że wszyscy dowiedzieli się o specjalnej jadźni, która wkrótce odbędzie się w Praśanti. Jadźnia ta nigdy nie była wykonywana przedtem. Wiadomości o niej szybko rozprzestrzeniały się ustnie, przez "Sanathana Satarathi", przez gazety i oczywiście, przez Radio Sai. Zrozumiała jest wielka ekscytacja i dużo poczty, w której zadawano nam wiele pytań z prośbą o obszerny reportaż za pomocą wszystkich dostępnych nam narzędzi. Zapewniamy was, że zrobimy wszystko, co w naszej mocy informując o niej przez Radio Sai, przez H2H ["Heart To Heart"] i również przez specjalny film dokumentalny video.

Nadchodząca Jadźnia może być postrzegana na różrorako, to znaczy z punktu widzenia rytuałów, z czysto duchowego punktu widzenia, jak również z praktycznego punktu widzenia. W tym niedzielnym dodatku specjalnym, będziemy koncentrować się głównie na praktycznych aspektach, pomijając inne i zostawiając je do późniejszego rozważania przez H2H, Radio Sai itd.

Możecie się dziwić: "Co jest tym praktycznym aspektem? Czy on w ogóle istnieje?" Naszą odpowiedzią jest: "Tak, oczywiście". Teraz przystąpimy do dokładnego wyjaśnienia tego, co mamy na myśli. Tytułem wstępu chcielibyśmy powiedzieć, że nadchodząca Jadźnia jest tak naprawdę intensywną modlitwą do Pana Śiwy. Bóg jest bezkształtny, bez atrybutów i w rzeczywistości jest bezimienny, ale ponieważ abstrakcyjna nieskończoność jest trudna do zrozumienia dla zwykłych śmiertelników, tradycja ludowa nadała temu abstrakcyjnemu bezkształtnemu Bogu wiele imion, z których jednym jest Śiwa.

N astępną rzeczą po nadaniu imienia jest forma, którą ludzie lubią nadawać i opisywać szczegółowo oraz to, co Śiwa nosi, co trzyma w swojej ręce, na czym jeździ itd. Te opisy mają oparcie w złożonych objaśnieniach tego, co one wszystkie symbolizują. Wszystkie mają swoje własne odniesienia i są różnie używane, ale nie tutaj podamy ich wszystkich. Tylko jeden aspekt tego folkloru chcielibyśmy zarysować, a jest nim następująca historia.

Według hinduskiej mitologii bardzo dawno temu dewy i demony (może czytaliście o dobrych i złych postaciach!) zdecydowały się ubijać kosmiczny ocean, aby wydobyć z niego amritę, czyli nektar, który obdarza nieśmiertelnością. Więc zaczęli ubijać tę największą maselnicę - dewy po jednej stronie, a demony po drugiej. Po jakimś czasie coś wynurzyło się z kosmicznego oceanu, ale to nie był nektar, którego poszukiwali; zamiast niego pojawiło się coś śmiertelnego, trucizna o nazwie halahala. Ten nieoczekiwany obrót zdarzeń zmartwił obie strony, których intensywna modlitwa sprowadziła na scenę wydarzeń pana Śiwę. I wiecie, co Śiwa zrobił? Będąc Współczuciem, zebrał swoją dłonią pływającą po powierzchni oceanu truciznę i połknął ją jednym łykiem. Gdy to uczynił, nie pozwolił, aby trucizna zeszła do jego żołądka i zamroził ją w gardle, które stało się niebieskie. Dlatego też Śiwa jest znany jako 'Sinoszyi', albo Nilakanta. Opowieść podąża dalej, ale nie ma potrzeby opowiadać reszty szczegółów; nasze zainteresowanie zatrzymuje się na pojawieniu się Śiwy i połknięciu śmiertelnej trucizny.

No dobrze, wszystko to jest tradycją ludową, ale czy jest w niej jakiekolwiek głębsze znaczenie? Tak, jest i w tym kierunku będziemy zmierzać. Widzicie, kiedy ludzie zabierają się do tego, aby robić coś razem, pierwszą rzeczą, która zwykle się zdarza, jest to, że wszelkie negatywy zamknięte w różnych osobach wypływają na powierzchnię i hamują postęp. Śmiertelna trucizna halahala symbolizuje tę negatywność. Teraz powstaje pytanie: "Jak człowiek pozbywa się tej negatywności, aby wspólne działanie mogło postępować naprzód?" Następuje to wtedy, gdy pojawia się Pan Śiwa i połyka halahalę. Śiwa reprezentuje ostateczną czystość, zaś symbolika Śiwy połykającego truciznę oznacza, że członkowie zespołu muszą dać czystości szansę, aby zwyciężyła i pokonała cechy negatywne, która zmierzają do storpedowania ich działań.

Teraz umieśćmy to wszystko w dzisiejszym kontekście. Obecnie ludzkość stoi w obliczu wielu niebezpieczeństw, z których głównym jest przemoc, często ekstremalna i na wielką skalę. Przemoc rodzi się w ludzkim umyśle i zawsze tam była. W pewnym sensie nie jest to zaskakujące, ponieważ ludzki gatunek rozwinął się ze zwierząt. Jednak to, że przemoc w ludziach jest tak bardzo straszna dzisiaj, jest spowodowane skalą technologii, dzięki której przemoc może być zadawana na wzbudzającą grozę skalę i to powinno być wystarczającym powodem, aby wszyscy robili wszystko, by pozbyć się przemocy.

Wszyscy widzimy w codziennych gazetach niezliczone nagłówki o przemocy, konfliktach, wojnie, terroryzmie, ale czy człowiek zastanawia się jak zgubne jest to wszystko dla rodzaju ludzkiego? Poszukiwania w Internecie ujawniły nam, że od czasu II wojny światowej zostało zabitych z powodu wojen, ludobójstwa, konfliktów, terroryzmu i ucisku przez brutalne reżimy około 70-80 milionów ludzi. Jest to przechodząca wyobrażenie liczba. Dla porównania podczas II wojny światowej z powodu bomb atomowych, holokaustu itd. zmarło około 50 milionów. Zabijanie nie odbywa się za darmo i w roku 2005 oceniano, że całkowity budżet wojskowy wszystkich rządów na świecie wynosi około tryliona dolarów! Wprawdzie, dużo z tych wydatków idzie na pensje i emerytury, ale faktem pozostaje, że sporych rozmiarów część wszystkich wojskowych budżetów jest przeznaczony na zakup śmiercionośnych broni. A te wydatki przy okazji nie obejmują ogromnych kwot wydawanych na zbrojenie baz, gangów przestępczych, terrorystów itd. Nie zapominajmy też o pustoszącej traumie powodowanej przez przemoc.

Ludzie nie kupują broni, aby celebrować święta; oni używają jej, aby ranić i zabijać i to jest powodem, że tak wielu ludzi umiera każdego roku z powodu przemocy. Na każdego zabitego przypada około pięciu do dziesięciu rannych i niepełnosprawnych. Tak wiele dzieci staje się sierotami.... Przepraszamy, ale musimy o tym wspominać po to, aby zaakcentować, jak bardzo głęboko została zakorzeniona w rodzaju ludzkim kultura przemocy. Niezwykłą rzeczą jest to, że o ile każdy od czasu II wojny światowej był straszony śmiercią od bomby atomowej, to miliony zostały zabite bez jej użycia.

W dzisiejszej dobie wielu pracuje pod mylnym wrażeniem, że przemoc może być wyeliminowana nieustępliwym działaniem. Ktoś może chwilowo zdusić przemoc większą przemocą, ale na dłuższą metę jest to tak głupie jak leczenie rany spowodowanej kwasem przez polewanie jej kwasem. Jeżeli człowiek zastanowi się poważnie nad tym wszystkim, zrozumie, jak potężne i trafne dla dzisiejszego świata są nauki Swamiego.

Mówiąc o wojnie i jej daremności Swami pewnego razu powiedział: Obok wzrostu wiedzy naukowej rośnie też niewiedza. Jak inaczej możemy wyjaśnić fakt, że w ciągu pięciu tysięcy lat było piętnaście tysięcy wojen? Nawet teraz ludzie nie są wolni od strachu przed wojną. To wojny stopniowo odczłowieczały rodzaj ludzki i nadgryzały wszystkie wartości ludzkie. Bez znaczenia jest posiadanie aspiracji, aby utrzymać pokój na ulicach i wsiach bez pokoju w domu. W dzisiejszej dobie stało się modne modlenie o pokój. Trzymając bombę atomową w rękach, ludzie wołają o pokój. Nawet podróżując na księżyc człowiek nie może utrzymać pokoju. Lepsze jest podróżowanie pół cala do serca niż przebywanie tysięcy mil do księżyca!

Tak, politycy nie mogą zapewnić pokoju; mężowie stanu nie mogą przynieść pokoju i światowe ciała różnych rodzajów nie mogą zapewnić pokoju. Pokój będzie panować na ziemi tylko wtedy, kiedy człowiek zdecyduje się podążać ponad umysłem, zaglądać do serca i słuchać głosu Boga. To jest przyczyną, dla której Ati Rudra Maha Jadźnia jest wykonywana tutaj, w Praśanti Nilajam. Przy okazji, spostrzegawczy wojskowi analitycy w krajach zachodnich zaczynają rozumieć, że wojny konwencjonalne są zastępowane konfliktami asymetrycznymi, w której jedna strona ma wielką potęgę militarną, a druga zwraca się w stronę nowatorskiego i śmiertelnego powstania. I takich konfliktów - eksperci powoli zaczynają to rozumieć - nie można wygrać za pomocą oręża; potrzebne jest zrozumienie podstawowych przyczyn, potrzebne jest humanitarne podejście. Jak widzicie, nawet twardzi militaryści zaczynają się zastanawiać i trzeba ich poruszyć naszymi wysiłkami.

Ati Rudra Maha Jadźnia jest bardzo potężną modlitwą w intencji pokoju. Jak Swami często mówi, pokój jest czymś, co tylko Bóg może przyznać. Kiedy stajemy się uprawnieni do pokoju? Dzięki żarliwej modlitwie do wszechmocnego Boga. Dobrze, modlimy się żarliwie, ale czy jest jakakolwiek szansa, że Bóg odpowie? On mógłby, pod warunkiem, że staramy się odbierać na tych samych falach, co On. A jaka jest Jego częstotliwość? Jak mamy się do Niego dostroić? Odpowiedź jest prosta - Jego długością fali jest Czystość!

Tak więc, jeżeli chcemy pokoju, musimy mocno próbować stać się tak czystymi, jak to tylko jest możliwe. Co dokładnie oznacza powiedzenie, że człowiek musi stać się czysty? Swami odpowiedział na to pytanie; w rzeczywistości jest niewiele pytań, na które On już nie dał odpowiedzi. Swami powiedział, że czystość jest osiągana wtedy, gdy istnieje harmonia między myślą, słowem i czynem i wszystkie one zestrajają się z Bogiem.

No dobrze, wy tam, a my tutaj staramy się osiągnąć tę wewnętrzną czystość, czyli trikarana suddhi, jak określa to Swami. Co zdarza się potem? Swami opisał to również. Kiedy ktoś osiąga wewnętrzny pokój, zaczyna promieniować pokojem; to znaczy ludzie, którzy wejdą w styczność z taką osobą, sami stają się spokojni i pokojowo nastawieni i w ten sposób pokój się rozprzestrzenia. Swami przedstawia to bardzo pięknie. Mówi, że pokój wewnętrzny jest jak piękno kwiatu. Ale następnie Swami dodaje, że kwiat jest piękny nie tylko, gdy na niego patrzymy; on również rozsiewa zapach i ten aromat może przebyć pewną odległość i dotrzeć nawet do kogoś, kto nie może bezpośrednio zobaczyć kwiatu. W ten sam sposób, kończy Bhagawan Baba, pokój wewnętrzny jest śanti; to sprawia, że osoba jest w pokoju ze światem; ale to śanti też sięga dalej jak aromat kwiatu, przynosząc pokój w okolicy i to jest praśanti. Innymi słowy, śanti i praśanti idą ramię w ramię. Swami stale demonstruje to sam. Bhagawan Baba jest zawsze w pokoju i też promieniuje pokojem! Ludzie, którzy przybywają z Nowego Jorku, albo Sydney albo Timbuktu, zawsze mówią: "Tutaj jest tak spokojnie!".

Oddziałujmy wszyscy razem. Ati Rudra Maha Jadźnia może być niewątpliwie interpretowana i rozumiana różnie, ale w końcu najważniejszym aspektem jest to, że jest ona potężną modlitwą w intencji pokoju. Jeżeli pokój ma naprawdę zaistnieć na ziemi, a my pilnie potrzebujemy pokoju, wtedy trucizna znajdująca się w umyśle ludzkim musi zostać oczyszczona. Każdy z nas, gdziekolwiek jest, może ułatwić ten proces przez próbowanie bycia w rezonansie z duchem Jadźni, to znaczy, próbujmy przynajmniej podczas tego okresu praktykować wewnętrzną czystość, cały czas modląc się żarliwie do Swamiego, aby pomógł rodzajowi ludzkiemu stłumić dominującą negatywność. Moglibyśmy też wysyłać osobiste modlitwy do Swamiego, aby pomógł nam indywidualnie pozbyć się negatywności utajonej w nas.

Od bieguna północnego do południowego, wszędzie są wielbiciele Baby. Jeżeli wszyscy razem uwolnimy w intencji pokoju światowego, w zgodny sposób, moc bożą utajoną w nas, z pewnością będziemy mogli wywrzeć wpływ. Aby to naświetlić, kończymy starą Upaniszadową opowieścią. Krótko mówiąc, młody chłopiec rozgniewał się na ocean i ślubował, że go osuszy. Wziął dwa liście i używał ich, aby zbierać wodę z oceanu i wylewać ją na plaży. Ktoś spacerował po plaży i zapytał chłopca, co on próbuje zrobić. Chłopiec wyjaśnił. Wstrząśnięty człowiek zapytał: "Synu, czy ty rozumiesz, jak wielki jest ocean? Czy naprawdę wierzysz w to, że możesz go osuszyć?". Chłopiec odpowiedział: "Nie, nie wierzę, że mogę zrobić to sam. Ale modlę się do Boga, który jest nieskończenie potężny. Co może ograniczony ocean zrobić w obecności Boga?".

To może być po prostu opowiadanie, ale niesie ono w sobie wielki przekaz. Jeżeli wszyscy razem podejmiemy odpowiednie kroki, czyż Śiwa w ludzkiej postaci nie zrobi czegoś, aby usunąć truciznę? On ma doświadczenie, które znacie!

Dżej Sai Ram

"Heart To Heart" Team, Sunday Special, 13.08.2006 r.
[Źródło: http://media.radiosai.org/sai_inspires/2006/SI_20060813.htm]

Burmistrz St. Louis wita Sai Babę

Miasto już odnotowało w swoich wypowiedziach kwestię ostatnio przeprowadzonego, drobiazgowo zaplanowanego obozu medycznego, który odbył się w czerwcu i który otrzymał wiele pochwał od władz miasta. Jeżeli chcesz przeczytać więcej na ten temat kliknij tu.

Obecnie St. Louis znowu stało się pierwsze na świecie, ponieważ burmistrz, pan Francis G. Slay, ogłosił, iż 11 września będzie obchodzony w tym mieście jako Dzień Śri Sathya Sai Baby.

Jak do tego doszło?

Organizacja Sai przeprowadziła tego dnia publiczne spotkanie, by poinformować uczestników o Swamim, jego życiu i misji. Został też zaproszony burmistrz, który wówczas przeprosił, że nie może przybyć, gdyż wyjechał z miasta. Jednak przekazał Organizacji Sai, że od tego czasu każdego roku w St. Louis będzie obchodzony Dzień Śri Sathya Sai Baby jako dowód uznania humanitarnej pracy Swamiego.

Oficjalna Proklamacja została uczyniona przez burmistrza po to, by uhonorować obchody tego dnia. Proszę, przeczytaj Proklamację; jest to na pewno najbardziej pełen szacunku hołd złożony naszemu ukochanemu Panu.

BIURO BURMISTRZA MIASTA ST. LOUIS
Proklamacja

Ponieważ Miasto St. Louis zostało powiadomione, że Śri Sathya Sai Baba obchodzi swoje 80. urodziny;

Ponieważ Sathya Sai Baba jest jednym z najbardziej godnych czci duchowych nauczycieli w dzisiejszym świecie, którego życie i przesłanie inspirują miliony ludzi na świecie w kierunku zwrócenia się do Boga i prowadzenia bardziej znaczącego i moralnego życia;

Ponieważ Sathya Sai Baba urodził się jako Sathya Narayana Raju w Puttaparthi, zapadłej wiosce w stanie Andhra Pradeś w południowych Indiach. W wieku czternastu lat ogłosił swoją misję: by spowodować duchową odnowę ludzkości przez przykład i nauczanie najwyższych zasad prawdy, właściwego postępowania, pokoju, miłości i niestosowania przemocy;

Ponieważ w swoim pracowitym życiu Sathya Sai Baba założył system oświatowy, obejmujący szkoły podstawowe, średnie i uniwersytet, oferujący studentom uzyskanie stopni akademickich i doktorskich bez żadnych opłat. Założył też cztery szpitale, w tym dwa zapewniające zaawansowaną najwyższej jakości opiekę oraz Organizację Sri Sathya Sai;

Ponieważ Miasto St. Louis jest rade i zaszczycone poznaniem humanitarnej pracy dla wszystkich Śri Sathya Sai Baby, zasyła mu najlepsze życzenia dobrego zdrowia, pokoju i szczęścia w czasie jego podróży na ścieżce życia.

Dlatego ja, Francis G. Slay, burmistrz miasta St. Louis, tą drogą ogłaszam
11 września 2005 r.

"DNIEM ŚRI SATHYA SAI BABY"
W MIEŚCIE ST. LOUIS

By to poświadczyć, złożyłem własnoręczny podpis i przybiłem pieczęć Miasta St. Louis, tego 11 dnia września, A.D. 2005.

Źródło: Radio Sai E-Magazine, October 2005 Issue http://media.radiosai.org/Journals/Vol_03/10OCT01/sl-mayor-proclamation.htm